Kilim

Kilim to dwustronna tkanina wzorzysta, która jest tkana ręcznie na krośnie. Wątek jest wełniany, a osnowa wełniana lub lniana.

Technika tkania kilimów była znana w starożytnym Egipcie, Grecji i Azji.

W Polsce tradycja ta sięga czasów średniowiecza. Tworzono tkaniny użytkowe, ale również kilimy są dziełami sztuki.

Najsłynniejsi polscy artyści tworzyli kilimy: Stanisław Wyspiański, Władysław Skoczylas, Zofia Stryjeńska, Magdalena Abakanowicz.

Fotografie: M.Socha

Wystawa w Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, 2024

Fenomen polskiego kilimu

Kilimy gliniańskie:

Kolekcja Arkadiusa

 

Muzeum Włókiennictwa w Łodzi przedstawia na jednej ze swoich wystaw Kolekcję Odzieży Arkadiusa.

Arkadiusz Weremczuk, znany jako Arkadius to polski projektant mody.

Swoją markę rozsławił za granicą, a może głównie tam. Uznany został jako jeden z najważniejszych, awangardowych twórców. Działalność rozpoczął w 1999 roku. Jego ubrania nosiły gwiazdy i celebryci.

Kultura polska, tradycje ludowe, a także pomysły wzięte z ogólnoświatowych trendów spajają się w tej kolekcji w całość tworząc intrygujący zbiór prac.

Fotografie. M. Socha

Więcej o wystawie:

Wystawa Arkadiusa

  

 

  

  

 

Schronisko "Pod Muflonem"

 

Schronisko pod Muflonem leży w Sudetach Środkowych, w Górach Bystrzyckich. 

Położone jest na zboczach Ptasiej Góry, na wysokości 690 m.n.p.m. Przy schronisku rośnie jesion Bolko, który jest pomnikiem przyrody. 

Pierwsze schronisko powstało w tym miejscu w XIX wieku. Po drugiej wojnie światowej schronisko należało do Orbisu, a później zostało własnością PTTK. Spaliło się w 1959 roku, odbudowano je w 1963 roku. 

Ze schroniska rozciągają się piękne widoki na Duszniki Zdrój i Góry Stołowe.

Polanica Zdrój

Polanica Zdrój to ośrodek sanatoryjno-wczasowy położony w zachodniej części Kotliny Kłodzkiej nad Bystrzycą Dusznicką. Otoczona Górami Stołowymi i Bystrzyckimi.Z miasteczka widać dwie góry Kamienną Górę (704 m) i Piekielną Górę (533 m).

Przepiękny Park Zdrojowy łączy się z parkiem leśnym.

Edward Stachura (1937-1979)

Dzisiaj obchodziłby osiemdziesiąte czwarte urodziny. 

Mierzył się ze światem i z życiem. Wolny ptak. Wędrował. Włóczęga, niespokojny duch, z nim można było tylko pójść na wrzosowisko ...i zapomnieć wszystko. Z nim można było tylko w dali znikać cicho.

Po serii dżinsowej jego tekstów szukałam czegoś więcej. Zdarzały się audycje w radio - wywiad z matką, z przyjacielem Andrzejem Babińskim. Można było słuchać Starego Dobrego Małżeństwa i Jacka Różańskiego.

Zawsze czytałam go zachłannie i nadziejnie. 

Że tak można - uwierzyłam - iść bez gniewu, w piersi pod koszulą mieć całe swoje mienie.

Był podróżnikiem wrażliwym i uważnym. Wiedział, że świat spowija dzika tęsknota i wieczna interwencja.

Nie ociągał się nigdy aby biec przed siebie do prawdy, która gdzieś jaśniała a może go prowadziła.

Nie wymyślał jej, ale żył nią i cierpiał gdy okazywała się nieosiągalna a ludzie jej niegodni.

Wracam do jego tekstów jak do szczególnego źródła. Wracam do nich w różnych czasach, bardziej lub mniej zgorzkniała lub oświecona przez badaczy jego twórczości, także czasem przygnębiona tekstami jego wrogów.

Coraz częściej jego nazwisko budzi zdziwienie, kto to był? Ech Santa Polonia, czyżby? powiedziałby może Edward Stachura - Sted.

Wspomnienia o Edwardzie Stachurze:

https://culture.pl/pl/tworca/edward-stachura

http://polskiemedia.org/edward-stachura-z-tego-swiata-powody-i-konsekwencje/

https://kulturanacodzien.pl/2019/08/18/wloczega-niespokojny-duch-82-urodziny-stachury/

https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/1801328,1,kto-dzis-pamieta-edwarda-stachure.read

https://stachuriada.pl

http://polskiemedia.org/edward-stachura-z-tego-swiata-powody-i-konsekwencje/

- fotografia Edwarda Stachury- Forum z tekstu polskiemedia.org (adres powyżej)

Władysław Hasior

Jeden z największych polskich artystów w programie telewizyjnym:

Wyszła i przeszła

Tadeusz Różewicz -  z tomu "Kup Kota w Worku"

wyszła i przeszła

wzór do naśladowania

Mariola weszła

Usiadła wstała przeszła

Wyszła

Ja leżałem milczałem

Nie wstałem

Wysiadłem przysiadłem

Byłem w dołku

Ola zajrzała

Ale nie weszła nie wyszła..

….

Po roku wstała wyszła

Nigdy nie przyszła

Ja leżałem

Rosła mi broda

I paznokcie

Zostałem Świętym Mikołajem

Potem

Świętym Walentym w Dublinie

Michał Heller

Książka "Podróże z Filozofią w Tle" Michała Hellera 
to dziennik prowadzony w czasie wyjazdów. 

Spostrzeżenia i przemyślenia tego niepospolitego filozofa przyrody, fizyka, kosmologa i astronoma okraszone dowcipem i anegdotami.

Mieczysławska - Bobkowski - Listy

Listy Anieli Mieczysławskiej i Andrzeja Bobkowskiego - dowód wspaniałej przyjaźni.

Aniela z Lilpopów Raczyńska, primo voto Mieczysławska była żoną Witolda Mieczysławskiego (1907-1991), który mieszkał z rodzicami w willi Orawa w Zakopanem i zdenerwował swoimi figlami chłopięcymi samego Stanisława Ignacego Witkiewicza.

Z Dziennika Podróży

Andrzej Bobkowski "porzucił Europę ze wstrętem, pozostawiając umarłym grzebanie umarłych. Dla Andrzeja Bobkowskiego środkiem ocalenia - dosłownym i metaforycznym - był wyjazd w daleki świat." - pisze Andrzej Stasiuk.

Niesamowita lektura, fantastyczna narracja, bystre spojrzenie i niezależne, bezkompromisowe sądy.

Smutek Aniołów

Druga część trylogii Jona Kalmana Stefanssona - Smutek Aniołów to książka poetycka, pełna wspaniałych opisów surowej przyrody i poruszających opowieści.

Życie jest dość proste, a człowiek nie. To, co nazywamy zagadkami życia to nasze własne dylematy i zaćmienia.

Niektóre słowa to muszle w czasie, być może kryje się w nich wspomnienie o tobie..

U niektórych miłość nigdy się nie rozpada, nie kładzie się na niej żaden cień, niezależnie od życiowych zakrętów.

Śmierć nie idzie na kompromis, jeśli on w ogóle istnieje, znajdziesz go w życiu.

Nie zawsze jest dobrze znosić ból poezji, ona może zawieść człowieka w niespodziewane rejony. Podarowano mi skrzydła, lecz gdzie jest powietrze, w którym mógłbym latać?


I niech wie każdy, że kocham cię stale,
Me życie by zmarło bez tego,
Człowiek ni Bóg nie nagrodzi mi wcale,
Gdy stracę skarb serca mojego.

Uratować ciebie i nas samych poprzez te opowieści, te wyrywki wierszy i snów, które już dawno utonęły w niepamięci. Przebywamy w przeciekającej łodzi i zbutwiałą siecią chcemy łowić gwiazdy.

Niebo i Piekło

Jon Kalman Stefansson - pisarz islandzki. Jego przejmująca książka "Niebo i Piekło" jest pierwszą częścią trylogii.

Dzieje się to w czasach, gdy z pewnością jeszcze żyliśmy..

Stoimy na brzegu i słuchamy, jak drobne fale rozbijają się z cichym plaśnięciem. Niepokój opada, krew spowalnia, a ocean zamienia się w kuszące łóżko. 
Nie boli już tak bardzo, gdy myślimy o tych, których ocean porwał ze sobą.

Czasem najlepiej spać, nic ci nie grozi, świat cię nie dostanie.

Dobrze jest umrzeć, koniec kłopotów, żal pokonany, tęsknota też. Niewiele dzieli życie od śmierci, właściwie tylko jedna szmata, jedna peleryna. 
Najpierw życie, potem śmierć.

Blask księżyca może nas uczynić bezbronnymi.
Powoduje, że pamiętamy iż rany otwierają się i krwawią. 

Kim Jestem Kiedy Podróżuję

"Cudza wolność jest w ogóle kłopotliwa. Ci, którzy cieszą się wolnością, zazwyczaj nie chcą przyznać jej innym. Czy mam więc prawo podróżować? W sytuacji gdy innych zatrzymuje się na granicy i umieszcza w obozach dla uchodźców, podróżowanie coraz bardziej staje się problemem etycznym.

Książki typu - Opowiem wam gdzie byłem i całe festiwale poświęcone tematowi podróży już mnie nie pociągają. 

Nie mam potrzeby zwiedzać obcych miast, od kiedy na każdej ulicy świata można znaleźć te same pamiątki z Chin.

Czy można być dalej niewinnym podróżnikiem w świecie konfliktów, wybuchających bomb, porywanych samolotów i nieustannego strachu przed zamachem? czy można cieszyć się wakacjami na plaży, do której nie mają dostępu miejscowi?"

Olga Tokarczuk

Melancholia

Piękna książka Marka Bieńczyka  - o Melancholii.

O tych, co nigdy nie odnajdą straty..

Kto urodził się melancholikiem, sączy smutek z każdego wydarzenia - powiada Freud.

Jeszcze celniej ujmuje to Fernando Pessoa - "Nic, które boli".

Martyrologium Łódzkie

W książce obszerna historia więzienia na Radogoszczu,
przewodnik po ekspozycji Muzeum,
Kronika okupowanej Łodzi.

Trzy Słowa Najdziwniejsze

Wisława Szymborska

Trzy słowa najdziwniejsze 

Kiedy wymawiam słowo Przyszłość,
pierwsza sylaba odchodzi już do przeszłości.
Kiedy wymawiam słowo Cisza,
niszczę ją.
Kiedy wymawiam słowo Nic,
stwarzam co, co nie mieści się w żadnym niebycie

The Three Oddest Words 
When I pronounce the word Future,
the first syllable already belongs to the past.
When I pronounce the word Silence,
I destroy it.
When I pronounce the word Nothing,
I make something no non-being can hold.

Translation: C. Cavanagh, St. Barańczak


Design: Veronique Castellanos

Księżyc

Mapa Księżyca zawsze przypomina mi książkę „Na Srebrnym Globie” Jerzego Żuławskiego. 

Jego syn, Juliusz, wspominał, że nad biurkiem ojca wisiała ogromna mapa Księżyca.

Na pewno pisząc książkę Jerzy wędrował przez Mare Imbrium, planował kolejne przejścia przez Mare Frigoris a może Mare Serenitatis.

Moja mapa nie jest dość duża aby powiesić ją nad biurkiem, ale zawsze mam ją pod ręką..

Oswajanie Świata

"Droga pracuje za nas. Ludzie mówią, że przy odrobinie wyobraźni i skupienia podróżują równie dobrze nie odrywając się od krzesła. Chętnie im wierzę. To są siłacze. Ja nie. Ja za bardzo potrzebuję tego namacalnego oparcia jakim jest przemieszczanie się w przestrzeni."

"Podróż często daje sposobność do wytrącenia z rutyny, lecz nie daje - jak sądzilibyśmy - wolności. Raczej stwarza poczucie pewnych ograniczeń: wyrwany ze swego środowiska, pozbawiony swych nawyków jak grubego opakowania, podróżny zostaje sprowadzony do skromniejszych wymiarów. Rozwija za to w sobie ciekawość, intuicję, zdolność bezinteresownego zachwytu"



...bardzo mnie cieszy, że nie mogę się bez tego świata obejść"










Nicolas Bouvier (1929-1998) - jego życie było jedną, wielką, wspaniałą podróżą. Studiował prawo i literaturę. Opisując poznawane kraje z niezwykłą wrażliwością dotykał istoty rzeczy..

Myśl to forma odczuwania

"Czytanie to dla mnie rozrywka, oderwanie myśli, pocieszenie, małe samobójstwo.
Kiedy nie mogę już znieść świata, zwijam się w kłębek z książką, tym małym statkiem kosmicznym, którym odlatuję daleko od wszystkiego."

Jan Nepomucen z kapliczki w Siennie

        Na rozstajnych drogach w Siennie stoi mała kapliczka. W niej Jan Nepomucen, w stroju "służbowym". Obok jest cmentarz. 

Tam wiedzie cienka nić moich wspomnień. Pradziadkowie i prababcie leżą tutaj. 

W czasie wojny cmentarz ucierpiał a i może następne pokolenia wykorzystały poprzednie miejsca pochówku. Tylko niektóre rodziny można znaleźć. Nazwiska powtarzają się.

Ale są tutaj, w pobliżu swoich rodzinnych wsi, Kochanówki, Krzyżanówki i Starej Wsi.

 




 
Wiki:
         Jan Nepomucen, urodzony ok. 1350 roku, po odmówieniu ujawnienia tajemnicy spowiedzi Zofii Bawarskiej królowi czeskiemu Wacławowi IV (król podejrzewał żonę o niewierność), został poddany ciężkim torturom i w konsekwencji wrzucony do Wełtawy w 1393 roku.
Beatyfikowany w 1721 roku. W ikonografii święty przedstawiany jest w stroju kapłańskim, w sutannie, rokiecie, birecie. W ręku palma męczeńska; niekiedy trzyma palec na ustach, symbol zachowanej tajemnicy.
Jego atrybutami są: klucz, książka, kłódka, krzyż w ręce, zapieczętowany list, most (z którego został zrzucony), pieczęć, wieniec z pięciu gwiazd (w środku napis tacui – milczałem), woda, zamek.
Jest patronem jezuitów, Pragi, spowiedzi, dobrej sławy i tonących oraz orędownikiem podczas powodzi. Jest także patronem mostów.
Jest świętym, który chroni pola i zasiewy przed powodzią, ale również i suszą. Jego figury można spotkać przy drogach, mostach, w sąsiedztwie rzek i na rozstajnych drogach.



 
http://nepomuki.pl/nepomuk/kapliczki.htm