Edward Stachura (1937-1979)

Dzisiaj obchodziłby osiemdziesiąte czwarte urodziny. 

Mierzył się ze światem i z życiem. Wolny ptak. Wędrował. Włóczęga, niespokojny duch, z nim można było tylko pójść na wrzosowisko ...i zapomnieć wszystko. Z nim można było tylko w dali znikać cicho.

Po serii dżinsowej jego tekstów szukałam czegoś więcej. Zdarzały się audycje w radio - wywiad z matką, z przyjacielem Andrzejem Babińskim. Można było słuchać Starego Dobrego Małżeństwa i Jacka Różańskiego.

Zawsze czytałam go zachłannie i nadziejnie. 

Że tak można - uwierzyłam - iść bez gniewu, w piersi pod koszulą mieć całe swoje mienie.

Był podróżnikiem wrażliwym i uważnym. Wiedział, że świat spowija dzika tęsknota i wieczna interwencja.

Nie ociągał się nigdy aby biec przed siebie do prawdy, która gdzieś jaśniała a może go prowadziła.

Nie wymyślał jej, ale żył nią i cierpiał gdy okazywała się nieosiągalna a ludzie jej niegodni.

Wracam do jego tekstów jak do szczególnego źródła. Wracam do nich w różnych czasach, bardziej lub mniej zgorzkniała lub oświecona przez badaczy jego twórczości, także czasem przygnębiona tekstami jego wrogów.

Coraz częściej jego nazwisko budzi zdziwienie, kto to był? Ech Santa Polonia, czyżby? powiedziałby może Edward Stachura - Sted.

Wspomnienia o Edwardzie Stachurze:

https://culture.pl/pl/tworca/edward-stachura

http://polskiemedia.org/edward-stachura-z-tego-swiata-powody-i-konsekwencje/

https://kulturanacodzien.pl/2019/08/18/wloczega-niespokojny-duch-82-urodziny-stachury/

https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/1801328,1,kto-dzis-pamieta-edwarda-stachure.read

https://stachuriada.pl

http://polskiemedia.org/edward-stachura-z-tego-swiata-powody-i-konsekwencje/

- fotografia Edwarda Stachury- Forum z tekstu polskiemedia.org (adres powyżej)

Władysław Hasior

Jeden z największych polskich artystów w programie telewizyjnym:

Wyszła i przeszła

Tadeusz Różewicz -  z tomu "Kup Kota w Worku"

wyszła i przeszła

wzór do naśladowania

Mariola weszła

Usiadła wstała przeszła

Wyszła

Ja leżałem milczałem

Nie wstałem

Wysiadłem przysiadłem

Byłem w dołku

Ola zajrzała

Ale nie weszła nie wyszła..

….

Po roku wstała wyszła

Nigdy nie przyszła

Ja leżałem

Rosła mi broda

I paznokcie

Zostałem Świętym Mikołajem

Potem

Świętym Walentym w Dublinie

Michał Heller

Książka "Podróże z Filozofią w Tle" Michała Hellera 
to dziennik prowadzony w czasie wyjazdów. 

Spostrzeżenia i przemyślenia tego niepospolitego filozofa przyrody, fizyka, kosmologa i astronoma okraszone dowcipem i anegdotami.

Mieczysławska - Bobkowski - Listy

Listy Anieli Mieczysławskiej i Andrzeja Bobkowskiego - dowód wspaniałej przyjaźni.

Aniela z Lilpopów Raczyńska, primo voto Mieczysławska była żoną Witolda Mieczysławskiego (1907-1991), który mieszkał z rodzicami w willi Orawa w Zakopanem i zdenerwował swoimi figlami chłopięcymi samego Stanisława Ignacego Witkiewicza.

Z Dziennika Podróży

Andrzej Bobkowski "porzucił Europę ze wstrętem, pozostawiając umarłym grzebanie umarłych. Dla Andrzeja Bobkowskiego środkiem ocalenia - dosłownym i metaforycznym - był wyjazd w daleki świat." - pisze Andrzej Stasiuk.

Niesamowita lektura, fantastyczna narracja, bystre spojrzenie i niezależne, bezkompromisowe sądy.

Smutek Aniołów

Druga część trylogii Jona Kalmana Stefanssona - Smutek Aniołów to książka poetycka, pełna wspaniałych opisów surowej przyrody i poruszających opowieści.

Życie jest dość proste, a człowiek nie. To, co nazywamy zagadkami życia to nasze własne dylematy i zaćmienia.

Niektóre słowa to muszle w czasie, być może kryje się w nich wspomnienie o tobie..

U niektórych miłość nigdy się nie rozpada, nie kładzie się na niej żaden cień, niezależnie od życiowych zakrętów.

Śmierć nie idzie na kompromis, jeśli on w ogóle istnieje, znajdziesz go w życiu.

Nie zawsze jest dobrze znosić ból poezji, ona może zawieść człowieka w niespodziewane rejony. Podarowano mi skrzydła, lecz gdzie jest powietrze, w którym mógłbym latać?


I niech wie każdy, że kocham cię stale,
Me życie by zmarło bez tego,
Człowiek ni Bóg nie nagrodzi mi wcale,
Gdy stracę skarb serca mojego.

Uratować ciebie i nas samych poprzez te opowieści, te wyrywki wierszy i snów, które już dawno utonęły w niepamięci. Przebywamy w przeciekającej łodzi i zbutwiałą siecią chcemy łowić gwiazdy.